Het zegt weinig goeds over mijn karakter, maar zelden genoot ik meer van andermans pijn

Tijdens wandeltochten ergerde ik me steeds feller aan tegemoetkomende voetgangers, die geen stap opzij willen zetten, en hardlopers die vlak langs je rennen en je achterlaten in een wolk verontwaardiging en Engelse aerosolen. Met rasse schreden kwam het moment dichterbij, dacht ik, dat ik eens dwars door zo’n duo wandelaars heen zou banjeren, jong of hoogbejaard, dat maakte niet uit, of een jogger eens venijnig zou laten struikelen.
de Volkskrant
22-01-2021 12:43